obraz matowej szyby w płucach

Lekarz chorób wewnętrznych Łukasz Wroński Internista , Pabianice. 78 poziom zaufania. Koniecznie zgłosić się do chirurga naczyniowego, żeby wykluczył nawrót choroby. Odpowiedź udzielona automatycznie. Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników. Poniżej znajdziesz do nich odnośniki: Witam
#ultrasonografiaratunkowa #25 Wezwanie ZRM do duszności, mężczyzna lat 61 obciążony w kierunku NT, wypisany trzy dni wcześniej ze szpitala, leczony z Facebook Kirjaudu sisään
... Ekspert Szacuny 11036 Napisanych postów 50704 Wiek 29 lat Na forum 22 lat Przeczytanych tematów 57816 co oznacza obraz matowej szyby w rtg płuc Ekspert SFD Pochwały Postów 686 Wiek 32 Na forum 11 Płeć Mężczyzna Przeczytanych tematów 13120 Wyjątkowo przepyszny zestaw! Zgarnij 3X NUTLOVE 500 w MEGA niskiej cenie! KUP TERAZ ... anubis84 Moderator Ekspert Jest liderem w tym dziale Szacuny 16996 Napisanych postów 129653 Wiek 38 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 1448661 To powinien lekarz ocenić, poza tym do zdjęcia powinien być opis. Gdyby ilość pieniędzy, jakie posiadamy, zależała od tego, jak traktujemy innych ludzi, bylibyśmy milionerami.
Działy: Doniesienia naukowe Aktualności. Kluczową metodą radiologiczną w badaniu śródmiąższowych chorób płuc jest tomografia komputerowa o wysokiej rozdzielczości. Jednak i tu czasem różnicowanie jest trudne, a TK daje obraz makroskopowy, czyli nie można wykluczyć, że mino braku zmian w płucach nie zachodzą w nich procesy
UKG, czyli echo serca to nieinwazyjne i bezbolesne badanie, które pozwala na ocenę budowy oraz pracy serca. Określa się je również jako echokardiografia lub – prościej – echo serca. Za pomocą ultrasonografii, czyli fal ultradźwiękowych, lekarz jest w stanie ocenić funkcjonowanie serca i jego zastawek. Echo serca należy do podstawowych narzędzi diagnostyki kardiologicznej w chorobach serca i układu krążenia. Na czym polega UKG?UKG serca to badanie obrazowe, które wykorzystuje ultradźwięki (fale dźwiękowe o dużych częstotliwościach, niesłyszalnych dla ludzkiego ucha). Podobnie jak okrzyk turysty w górach odbija się od skał i wraca do niego w postaci echa – tak samo emitowane przez aparat fale ultradźwiękowe odbijają się od tkanek i powracają do głowicy urządzenia. Właśnie dzięki temu zjawisku oraz komputerowej obróbce odbitych od serca fal tworzy się obraz – echo serca. Co bada się za pomocą UKG?W czasie badania UKG można ocenić pracę serca oraz zastawek, budowę ścian, przedsionków i komór serca, a także naczyń krwionośnych. Echo serca pozwala także na zmierzenie objętości krwi przepompowywanej z serca w ciągu jednego skurczu (tzw. frakcji wyrzutowej). Wielkość ta – odniesiona do ustalonych norm (dotyczących płci, wieku, wagi itd.) – określa ryzyko wystąpienia schorzeń układu krwionośnego. Podczas badania można wykryć:uszkodzenia spowodowane zawałem serca, niewydolność serca – gdy serce nie pompuje wystarczającej ilości krwi pod odpowiednim ciśnieniem, wrodzone choroby serca, problemy z zastawkami serca kontrolującymi przepływ krwi w sercu. Wskazaniem do badania UKG…bywają na przykład bóle w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, duszność. Wyniki badania pozwalają potwierdzić (lub wykluczyć) kardiologiczną przyczynę tych jest wykorzystywane także do oceny skuteczności prowadzonego leczenia. Wykonuje się je w przypadku przebytych zawałów serca, choroby niedokrwiennej serca, zapalenia mięśnia sercowego, choroby wieńcowej, niewydolności serca czy zatorowości płucnej, a także nadciśnienia tętniczego (może ono prowadzić do przerostu lewej komory serca). Wskazaniem do badania są również inne choroby – nie związane bezpośrednio z kariologią, lecz mogące mieć wpływ na rozwinięcie się chorób serca. Dotyczy to na przykład cukrzycy, udaru mózgu. Szczególnym wskazaniem do UKG serca może być planowana UKGBadanie UKG można wykonać na kilka sposobów – w zależności od tego, co chcemy ocenić. Najczęściej wykorzystywane w praktyce lekarskiej jest UKG przez ścianę klatki piersiowej (przezklatkowe). Oprócz tego wykonuje się również:UKG przezprzełykowe – głowica emitująca ultradźwięki jest w tym przypadku mocowana do sondy, którą wprowadza się do przełyku, UKG obciążeniowe – pacjenta poddaje się wysiłkowi fizycznemu, które podwyższa zapotrzebowanie serca na tlen,UKG kontrastowe – z podaniem środka kontrastowego (wstrzykuje się go do żyły pacjenta) pozwalającego na lepszą widoczność przepływu krwi przez jamy badaniaW „klasycznym” badaniu UKG pacjent kładzie się na kozetce, na skórę jego klatki piersiowej nakładany jest żel, następnie lekarz przykłada w to miejsce głowicę urządzenia. Badanie trwa od kilku do ok. 30 minut i w jego trakcie nie wolno się ruszać. Czas ten zależy od rodzaju wykonywanego badania – zdecydowanie dłużej trwa np. UKG z echokardiografii są zapisywane w postaci jest bezbolesne i bezinwazyjne (nie wiąże się z żadnym naruszeniem tkanek pacjenta). Nie stwarza ono w praktyce żadnego ryzyka uszczerbku na zdrowiu badanego – zarówno dorosłego, jak i dziecka. W przeciwieństwie do innych badań (RTG, TK), podczas echokardiogramu nie stosuje się promieniowania. Między innymi dlatego można je wielokrotnie badaniu pacjent wraca do normalnych zajęć. Przed wykonaniem badania…nie trzeba stosować żadnej specjalnej diety. Jedynie w przypadku UKG serca z obciążeniem należy zrezygnować z posiłku na mniej więcej godzinę przed badaniem, a w przypadku echokardiografii przezprzełykowej pacjent musi być na czczo. Przed badaniem należy poinformować lekarza o przyjmowanych lekach. Echo serca u dzieciUKG serca u dzieci przebiega w zasadzie tak samo jak u dorosłych i spełnia podobne cele. Różnica polega na tym, że małe dzieci zwykle rodzice trzymają na kolanach (niewiele maluchów potrafi przeleżeć kwadrans bez ruchu). Czasem dobrym rozwiązaniem jest zabranie na badanie zabawki – aby mały pacjent wytrzymał spokojnie 10-15 pozwala zobrazować problemy serca u niemowląt i dzieci – zarówno wrodzone, jak i te które pojawiły się później, w trakcie rozwoju. Echo serca u dziecka nie wiąże się z żadnym ryzykiem. Jedynym dyskomfortem – zwłaszcza dla maluchów – bywa odczucie chłodu wywołane przez stosowany do badania żel. Należy jednak pamiętać, że podczas całego badania obecny jest w ciążyEcho serca płodu nie jest badaniem obowiązkowym czy rutynowym (jak np. „zwykłe” USG), ale ginekolog może je zlecić. Dzieje się tak, gdy zachodzi podejrzenie wystąpienia u płodu wady serca lub arytmii. Również cukrzyca ciążowa oraz choroby autoimmunologiczne u matki stanowią wskazanie do wykonania echokardiografii u serca płodu wykonywane jest podobnie jak zwykłe UKG. Pozwala uzyskać dokładne dane na temat rozwijającego się serca płodu, a także przepływu krwi. Badanie to jest w pełni bezpieczne dla płodu. ZakrzepicaZakrzepica może się przydarzyć w każdym wieku, najczęściej jednak dotyka osoby starsze. Bywa, że bardzo długo nie daje żadnych objawów. W efekcie pacjenci nie zgłaszają się do lekarza, a choroba rozwija się niepostrzeżenie. Często do poziomu, w którym staje się groźna dla życia. O tym, jak bardzo, świadczą statystyki –… Krwawienie dziąsełZauważasz, że przy myciu zębów lub w czasie jedzenia pojawia się krwawienia z dziąseł? Powodów może być wiele. Czasem bywa to jednorazowe mechaniczne uszkodzenie dziąseł podczas gryzienia twardych pokarmów lub nieprawidłowe (zbyt mocne) szczotkowanie zębów. Niestety często zdarza się, że krwawienie dziąseł stanowi objaw poważniejszego problemu – paradontozy, stanu zapalnego… Cyfrowe Zmęczenie OczuJak wskazują badania, zdecydowana większość osób spędza co najmniej dwie godziny dziennie przed ekranem telefonu czy komputera. Pracujący w biurach (lub zdalnie) niejednokrotnie korzystają z urządzeń elektronicznych ponad 8 godzin dziennie. Efektem tego jest tzw. Cyfrowe Zmęczenie Wzroku – jednostka chorobowa określana w literaturze angielskiej jako Digital Eye Strain (DES).… UKG sercaUKG, czyli echo serca to nieinwazyjne i bezbolesne badanie, które pozwala na ocenę budowy oraz pracy serca. Określa się je również jako echokardiografia lub – prościej – echo serca. Za pomocą ultrasonografii, czyli fal ultradźwiękowych, lekarz jest w stanie ocenić funkcjonowanie serca i jego zastawek. Echo serca należy do podstawowych… Borelioza - przyczyny, skutki, leczenieBorelioza zaczyna się niepozornie – na przykład od spaceru, po którym znajdujemy przyczepionego do skóry drobnego pajęczaka. Z czasem wokół miejsca wkłucia powstaje zaczerwienienie, a gdy ono znika, wydaje się, że mamy „problem z głowy”. Niestety w wielu przypadkach problem dopiero się zaczyna i może doprowadzić do bardzo poważnych zaburzeń… Spirometria - zbadaj swoje płucaSpirometria (badanie spirometryczne) polega na pomiarze objętości płuc oraz przepływu powietrza przez układ oddechowy. Podczas spirometrii ocenia się objętość wydychanego i wdychanego powietrza. To bezbolesne i nieinwazyjne badanie, które umożliwia wykrycie odchyleń od normy (nieprawidłowości), a co za tym idzie – wczesną diagnozę chorób układu oddechowego. CZYTAJ WIĘCEJ... Umów się… Udar słonecznyLato kojarzy nam się zwykle z wakacjami, urlopowym wyjazdem do nadmorskiego kurortu, biwakowaniem nad jeziorem oraz relaksującym wygrzewaniem się w promieniach słońca. To ostatnie jednak – zamiast nabycia pięknej opalenizny – może przynieść fatalne skutki dla naszego zdrowia. Brak umiaru w przebywaniu na słońcu dla wielu niestety kończy się udarem… Cukrzycowa choroba nerekCukrzycowa choroba nerek (dawniej nazywana nefropatią cukrzycową) to uszkodzenie nerek rozwijające się w wyniku przewlekłej hiperglikemii. Należy do powikłań naczyniowych cukrzycy. Oznacza zmiany w nerkach wywołane przez zwiększone stężenia glukozy we krwi (hiperglikemię). Nefropatia cukrzycowa występuje u ok. 20-30% chorych na cukrzycę. Nieleczona może prowadzić do uszkodzenia nerek. Masz objawy… Odczulanie - immunoterapia alergenowaOdczulanie (inaczej: immunoterapia alergenowa) oparte jest na mechanizmie wykorzystującym czynniki, które – paradoksalnie – wywołują objawy choroby. W uproszczeniu metoda polega na regularnym podawaniu pacjentowi substancji, na którą jest on uczulony. W efekcie komórki układu odpornościowego stają się wobec niej obojętne, ponieważ organizm niejako „przyzwyczaja się” do alergenu. W odróżnieniu… Morfologia krwiMorfologia krwi obwodowej to badanie, które pozwala na ocenę (ilościową i jakościową) składników krwi i tym samym na zobrazowanie ogólnego stanu organizmu. W badaniu ocenie podlegają głównie krwinki czerwone (erytrocyty), krwinki białe (leukocyty), a także płytki krwi (trombocyty). Morfologia umożliwia wczesne wykrycie wielu chorób. Do jej wykonania zwykle wystarcza pobranie… Zesztywniające zapalenia stawów kręgosłupaZesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (nazywane również w skrócie ZZSK lub chorobą Bechterewa) to atakująca kręgosłup przewlekła choroba zapalna. W jej zaawansowanej postaci elastyczne połączenia kręgów przekształcają się w zespolenia kostne, które powodują sztywność kręgosłupa. Skutkiem tego jest ból oraz postępujące ograniczenie ruchomości ciała. Zauważasz objawy wskazujące na zapalenie stawów kręgosłupa… KrwiomoczPojawienie się krwi w moczu najczęściej jest objawem nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek lub dróg moczowych. W niektórych przypadkach problem możemy stwierdzić „gołym okiem”. Ze względu na dużą zawartość czerwonych krwinek (erytrocytów), wydalany płyn ma wtedy czerwony lub brunatny kolor, czasem nawet widoczne (i niestety boleśnie odczuwalne) są w nim skrzepy.… Badanie pola widzeniaProblemy ze wzrokiem – wbrew potocznym przekonaniom – nie dotyczą jedynie ostrości widzenia i konieczności doboru odpowiednich szkieł korekcyjnych. Wiele osób orientuje się, że coraz częściej muszą odwracać głowę, by dostrzec obiekty, które znajdują się z boku. Objaw ten świadczyć może o ubytkach w polu widzenia. Stwierdzić je może specjalista… Wzmacnianie odporności dzieckaDzieci, zwłaszcza te najmniejsze, zmagają się często ze skutkami różnego rodzaju infekcji – męczy ich kaszel, katar, gorączka, pojawiają się niepokojące zmiany skórne. To konsekwencja słabej jeszcze odporności, niedojrzałego układu immunologicznego, stanowiącego naturalną tarczę obronną organizmu. Odporność dziecka przed bakteriami i wirusami rozwija się stopniowo. To proces naturalny, jednak można… AudiometriaAudiometria tonalna to badanie słuchu, które umożliwia określenie progu słyszenia dźwięków – tym samym zdiagnozowanie rodzaju i stopnia ubytku słuchu. Diagnostykę w tym zakresie przeprowadza się w ramach badań przesiewowych, na zlecenie lekarza laryngologa (podejrzewającego zmiany chorobowe u pacjenta) lub lekarza medycyny pracy (szczególnie tam, gdzie pracownicy narażeni są na… Zakrzepica 27 lipca, 2022 Zakrzepica może się przydarzyć w każdym wieku, najczęściej jednak dotyka osoby starsze. Bywa, że bardzo Czytaj więcej » UKG serca 20 lipca, 2022 UKG, czyli echo serca to nieinwazyjne i bezbolesne badanie, które pozwala na ocenę budowy oraz Czytaj więcej » Udar słoneczny 5 lipca, 2022 Lato kojarzy nam się zwykle z wakacjami, urlopowym wyjazdem do nadmorskiego kurortu, biwakowaniem nad jeziorem Czytaj więcej » Morfologia krwi 23 czerwca, 2022 Morfologia krwi obwodowej to badanie, które pozwala na ocenę (ilościową i jakościową) składników krwi i Czytaj więcej » * Powyższy materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie może zastąpić konsultacji medycznych. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów chorobowych, a także przed zastosowaniem opisanych powyżej metod i produktów, należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem i/lub zasięgnąć opinii odpowiedniego specjalisty. Każdy przypadek jest inny i wymaga indywidualnej oceny, której powinien dokonać lekarz dysponujący specjalistyczną wiedzą, doświadczeniem i wynikami badań konkretnego pacjenta. Rejestracja NFZ: +48 (32) 459 10 10 Rejestracja wizyty prywatne: +48 (32) 459 10 15 Rejestracja e-mail: rejestracja@ Wodzisław Śląski, ul. Radlińska 68: Poniedziałek – Piątek: 7:00 – 20:00 Sobota: 8:00 – 14:00 Wodzisław ŚląskiMarklowice Laboratorium: Poniedziałek – Piątek: 7:00 – 15:00 Sobota: 8:00 – 12:00 (Wodzisław Śl.) Znajdź swojego lekarza lub wyszukaj poradnię: Poznaj nasze poradnie specjalistyczne GABINETÓW SPECJALISTYCZNYCH Dlaczego warto leczyć się w Medhouse? Krótkie terminy oczekiwania na badania diagnostyczne W Medhouse doskonale wiemy, że szybko i trafnie postawiona diagnoza ma znaczący wpływ na dalszy przebieg leczenia i/lub rekonwalescencji. Nie czekaj na odległe terminy w ramach NFZ i zyskaj szybką diagnozę w Medhouse Diagnostyka. Innowacyjność i wyjątkowość W Medhouse postawiliśmy na maksymalne rozszerzenie możliwości sprzętowych o unikalne w regionie badania (angio, kardio, wirtualna kolonoskopia). Pod tym kątem dobieraliśmy również zespół specjalistów, którzy potrafią te możliwości w pełni wykorzystać. Bezpłatny, przestronny parking dla pacjentów W Medhouse oprócz krótkich terminów oczekiwania na badanie i diagnozę, stawiamy również na komfort naszych pacjentów. Właśnie dlatego dla wszystkich zmotoryzowanych udostępniamy przestronny, wygodny i darmowy parking. Najpopularniejsze kategorie FAQ - Najczęstsze pytania pacjentów Laboratorium jest czynne :w Wodzisławiu Śl. od poniedziałku do piątku w godzinach 6:00 – 15:00 w soboty 8:00 – 12:00w Marklowicach od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00 – 12:00w Jastrzębiu-Zdroju od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00 – 11:00 Do laboratorium nie jest wymagana rejestracja. Na RTG nie jest wymagana rejestracja. Dowód osobisty upoważnia do odbioru dokumentów na których znajdują się poufne dane osobowe, które nie mogą trafić w niepowołane ręce, dlatego przy każdym wydaniu wyników, recepty, dokumentów sprawdzamy dowód aby potwierdzić tożsamość odbierającego lub upoważnionego do odbioru. Wszystko to jest robione dla bezpieczeństwa, nie mamy pewności czy osoba, która zjawiła się po receptę, czy tez dokumenty jest Matką małoletniego pacjenta. Mają miejsce również sytuacje, kiedy jeden z rodziców ma odebrane prawa do dziecka. Wtedy takie upoważnienie daje nam jasną sytuacje. Do odebrania jakichkolwiek dokumentów, recept informacji maja tylko i wyłącznie osoby, które zostały upoważnione przez opiekuna prawnego dziecka. Samo powinowactwo z małoletnim pacjentem do niczego go nie upoważnia. Niestety nie, każda przychodnia NFZ ma podpisaną umowę tylko z jednym Punktem Pobrań, w którym mogą zostać wykonane takie badania na NZF. Nasza przychodnia w ramach kontraktu z NFZ oferuje jedynie Podstawową Opiekę Zdrowotną. Czas oczekiwania na połączenie jest bezpośrednio zależny od ilości osób dzwoniących w tym samym czasie, im więcej osób dzwoni tym dłuższy czas oczekiwania. Oczekiwanie na wynik badań laboratoryjnych jest zależny od rodzaju badania, podstawowe badania typu morfologia, badanie ogólne moczu są gotowe do 1 dnia roboczego. Czas oczekiwania na receptę to 2 dni robocze. Na opis RTG czeka się do 2 tygodni. Aktualności z naszego bloga Zakrzepica Zakrzepica może się przydarzyć w każdym wieku, najczęściej jednak dotyka osoby starsze. Bywa, że bardzo długo nie daje żadnych objawów. W efekcie pacjenci nie zgłaszają. Krwawienie dziąseł Zauważasz, że przy myciu zębów lub w czasie jedzenia pojawia się krwawienia z dziąseł? Powodów może być wiele. Czasem bywa to jednorazowe mechaniczne uszkodzenie dziąseł. Cyfrowe Zmęczenie Oczu Jak wskazują badania, zdecydowana większość osób spędza co najmniej dwie godziny dziennie przed ekranem telefonu czy komputera. Pracujący w biurach (lub zdalnie) niejednokrotnie korzystają z. UKG serca UKG, czyli echo serca to nieinwazyjne i bezbolesne badanie, które pozwala na ocenę budowy oraz pracy serca. Określa się je również jako echokardiografia lub –. GABINETÓW SPECJALISTYCZNYCH Dlaczego warto leczyć się w Medhouse? Krótkie terminy oczekiwania na badania diagnostyczne W Medhouse doskonale wiemy, że szybko i trafnie postawiona diagnoza ma znaczący wpływ na dalszy przebieg leczenia i/lub rekonwalescencji. Nie czekaj na odległe terminy w ramach NFZ i zyskaj szybką diagnozę w Medhouse Diagnostyka. Innowacyjność i wyjątkowość W Medhouse postawiliśmy na maksymalne rozszerzenie możliwości sprzętowych o unikalne w regionie badania (angio, kardio, wirtualna kolonoskopia). Pod tym kątem dobieraliśmy również zespół specjalistów, którzy potrafią te możliwości w pełni wykorzystać. Bezpłatny, przestronny parking dla pacjentów W Medhouse oprócz krótkich terminów oczekiwania na badanie i diagnozę, stawiamy również na komfort naszych pacjentów. Właśnie dlatego dla wszystkich zmotoryzowanych udostępniamy przestronny, wygodny i darmowy parking. Krótkie terminy oczekiwania na badania diagnostyczne Innowacyjność i wyjątkowość Bezpłatny, przestronny parking dla pacjentów Najpopularniejsze kategorie FAQ - Najczęstsze pytania pacjentów Laboratorium jest czynne :w Wodzisławiu Śl. od poniedziałku do piątku w godzinach 6:00 – 15:00 w soboty 8:00 – 12:00w Marklowicach od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00 – 12:00w Jastrzębiu-Zdroju od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00 – 11:00 Do laboratorium nie jest wymagana rejestracja. Na RTG nie jest wymagana rejestracja. Dowód osobisty upoważnia do odbioru dokumentów na których znajdują się poufne dane osobowe, które nie mogą trafić w niepowołane ręce, dlatego przy każdym wydaniu wyników, recepty, dokumentów sprawdzamy dowód aby potwierdzić tożsamość odbierającego lub upoważnionego do odbioru. Wszystko to jest robione dla bezpieczeństwa, nie mamy pewności czy osoba, która zjawiła się po receptę, czy tez dokumenty jest Matką małoletniego pacjenta. Mają miejsce również sytuacje, kiedy jeden z rodziców ma odebrane prawa do dziecka. Wtedy takie upoważnienie daje nam jasną sytuacje. Do odebrania jakichkolwiek dokumentów, recept informacji maja tylko i wyłącznie osoby, które zostały upoważnione przez opiekuna prawnego dziecka. Samo powinowactwo z małoletnim pacjentem do niczego go nie upoważnia. Niestety nie, każda przychodnia NFZ ma podpisaną umowę tylko z jednym Punktem Pobrań, w którym mogą zostać wykonane takie badania na NZF. Nasza przychodnia w ramach kontraktu z NFZ oferuje jedynie Podstawową Opiekę Zdrowotną. Czas oczekiwania na połączenie jest bezpośrednio zależny od ilości osób dzwoniących w tym samym czasie, im więcej osób dzwoni tym dłuższy czas oczekiwania. Oczekiwanie na wynik badań laboratoryjnych jest zależny od rodzaju badania, podstawowe badania typu morfologia, badanie ogólne moczu są gotowe do 1 dnia roboczego. Czas oczekiwania na receptę to 2 dni robocze. Na opis RTG czeka się do 2 tygodni. Aktualności z naszego bloga ZakrzepicaZakrzepica może się przydarzyć w każdym wieku, najczęściej jednak dotyka osoby starsze. Bywa, że bardzo długo nie daje żadnych objawów.… Krwawienie dziąsełZauważasz, że przy myciu zębów lub w czasie jedzenia pojawia się krwawienia z dziąseł? Powodów może być wiele. Czasem bywa… Cyfrowe Zmęczenie OczuJak wskazują badania, zdecydowana większość osób spędza co najmniej dwie godziny dziennie przed ekranem telefonu czy komputera. Pracujący w biurach… Sporo słyszy się ostatnio o oddawaniu osocza krwi przez osoby, które przeszły koronawirusa, w celu leczenia chorych na COVID-19. Osocze zawiera przeciwciała pomocne w walce z wirusem. Pozwalają one także określić, czy przeszliśmy już chorobę. Opowiedziała nam o tym pielęgniarka Joanna Ptaszyńska z laboratorium Medhouse. Red. Przeciwciała to pozostałość po wirusie w organizmie. Jakie testy pozwalają je sprawdzić? Joanna Ptaszyńska. W naszym punkcie pobrań Medhouse codziennie od godz. do pobieramy krew na obecność przeciwciał koronawirusa. Testy te wykonywane są metodą Elisa, czyli z osocza. Przeciwciała powstają w organizmie po kontakcie z wirusem i podczas zachorowania. Są ich dwie klasy: IGG oraz IGM. IGG to przeciwciała późnej fazy zapalnej i one z reguły wytwarzają się między 11 a 14 dniem od wystąpienia objawów. Najlepszy wynik można uzyskać w 14 dniu. Nie wiemy jednak, ile te przeciwciała utrzymują się w organizmie, bo badania nad tym zagadnieniem są na razie na wczesnym etapie. Z kolei przeciwciała IGM to przeciwciała wczesnej fazy zapalnej. Pojawiają się one między 7 a 10 dniem od wystąpienia objawów, a najbardziej wiarygodny dzień to 8 doba. Nie jest to metoda pozwalająca na uzyskanie 100-proc. pewności wyniku, jednak obecnie jest najpewniejsza. Wykonujecie sporo testów na obecność koronawirusa? To tzw. testy PCR. Obecnie, kiedy społeczeństwo oswoiło się już z chorobą, tych testów wykonuje się mniej, po kilka dziennie. Był okres, kiedy pracodawcy w Czechach wymagali przedstawienia negatywnego wyniku, a wtedy było bardzo wiele osób do pobrania wymazu. Teraz zniesiono już ten obowiązek, ale zdarzają się natomiast pracownicy z Ukrainy, Mołdawii, którzy przyjmują się do pracy w Polsce i pracodawcy wymagają przedstawienia ujemnego wyniku. Jest też grupa osób, które wyjeżdżają np. do sanatorium i chcą mieć pewność, że nie zarażą tam innych pensjonariuszy. A jak wykonuje się testy na obecność koronawirusa, które także można prywatnie wykonać w laboratorium Medhouse? Na podstawie przygotowanej listy pacjentów zapisanych na testy przygotowujemy dzień wcześniej opisane probówki. Pacjent zazwyczaj podjeżdża autem na daną godzinę i otwiera okno. Personel medyczny jest zabezpieczony środkami ochrony osobistej. Weryfikujemy dane pacjenta i pobieramy wymaz. Obecnie jest to wymaz zarówno z nosa, jak i z gardła. Dla pacjenta w tym momencie kończy się konieczność kontaktu z personelem medycznym. Próbki przekazywane są do laboratorium w Katowicach, a pacjent po 24 godzinach od zawiezienia próbki może poznać wynik, dzięki indywidualnemu kodowi, który należy wprowadzić na stronie internetowej. Potwierdzenie zapłaty przychodzi na adres mailowy. Jak bezpiecznie sprawdzić ewentualne zmiany w płucach po zakażeniu SARS-CoV-2? To pytanie zadaje sobie wiele osób, także tych, które przeszły zarażenie koronawirusem bezobjawowo. Odpowiedzią jest diagnostyka tomografem komputerowym. Na Śląsku zakażenie koronawirusem przeszło już 23 412 osób (według danych Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej na dzień 5 października 2020r.). Wyzdrowiało dotychczas 21 213 osób, a wśród nich było bardzo wielu mieszkańców regionu, którzy nie mieli żadnych objawów, albo lekkie objawy. Według doniesień naukowych, koronawirus może pozostawiać uszkodzenia w płucach, które dają o sobie znać dopiero po czasie. Dlatego warto sprawdzić, jak wyglądają nasze płuca. Zdjęcie rentgenowskie nie zawsze jednak może dać tak dokładny obraz, jak inne metody zaglądania w głąb organizmu. – Doskonałą metodą do oceny zmian po przebytej chorobie COVID-19 jest tomografia komputerowa płuc wysokiej rozdzielczości (HRCT). Badanie to wykonuje się bez podania środka kontrastowego – informują eksperci Medhouse Diagnostyka. Czego można się zatem spodziewać w płucach po przebyciu COVID-19? Diagnosta potrafi dostrzec do dość precyzyjnie. – W obrazie tomografii płuc osób zakażonych COVID-19 często widoczne są zmiany o niejednorodnym zagęszczeniu, zmiany śródmiąższowe (głównie pogrubienie przegród międzyzrazikowych i śródrazikowych) oraz obraz matowej szyby. HRCT płuc jest jedną z podstawowych metod oceny powikłań w płucach pacjenta po przebytym koronawirusie – wyjaśniają specjaliści Medhouse Diagnostyka. Kontrolne badanie w tomografem komputerowym daje możliwość monitorowania efektów leczenia, ocenę regresji zmian zapalnych w płucach. Badanie TK jest metodą o bardzo wysokiej czułości, a przy tym bezpieczną dla pacjenta. Zdecydowanymi zaletami TK są krótki czas badania i brak inwazyjności. W ten sposób diagnozowani mogą być również pacjenci, którzy mają wszczepione urządzenia medyczne – np. rozruszniki serca. Jedynym przeciwwskazaniem dla badania TK pod kątem zmian w płucach może być ciąża u pacjentki. foto: Badanie HRCT płuc. Przekrój poprzeczny. Zdjęcie przedstawia prawidłowy obraz płuc Jednym z problemów, z którymi często muszą się zmierzyć rodzice niemowlaków, są kolki. Jakie są sposoby, aby pomóc przy takich dolegliwościach? Pytamy o to Stanisławę Majzner z Centrum Medycznego Medhouse, położną z wieloletnim doświadczeniem. Red. Starsi często podkreślają, że kolki zależą od diety matki. To prawda? Stanisława Majzner. Każdy z nas ma inne usposobienie i potrzeby, a maluchy też takie są. Od kilku lat nie stosuje się już diety matki karmiącej. Są noworodki, przy których mama może jeść praktycznie wszystko i nic się nie dzieje maluszkowi, ale bywa tak, że dziecko ma bardzo wrażliwy układ pokarmowy, co może powodować niedyspozycje jelitowe. Nie wszystko jednak należy sklasyfikować jako kolkę. U małego dziecka układ pokarmowy jest niedojrzały. Takie kłopoty mogą być np. pierwszym objawem alergii pokarmowej i wtedy dieta matki bogata w nabiał może mieć wpływ na kolki. Kolka to, czy nie kolka? Oto jest pytanie… Musimy rozróżnić, czy dolegliwości nie mają związku np. z przejedzeniem dziecka lub nieprawidłowym sposobem przystawiania do piersi lub butelki, bo dziecko może nałykać się powietrza. Z doświadczenia wiem, że należy poświęcić dużo czasu: usiąść przy mamie, zobaczyć jak karmi, skorygować dostawianie do piersi. Jest kilka zasad, które określają, czy mamy do czynienia z kolką. Dziecko płacze praktycznie o tej samej porze. Przychodzi np. godzina i dziecko zaczyna płakać. Płacz trwa jakiś czas (nawet do kilku godzin) i dziecko przestaje płakać. To musi się powtarzać kilka razy w tygodniu. Dziecko normalnie przybiera na wadze, a przy innych niedyspozycjach już niekoniecznie. Jeśli już kolka faktycznie się pojawi, co należy zrobić w pierwszej kolejności? Należy poszukać jej przyczyny. Jeśli już wykluczymy ewentualny wpływ diety nabiałowej, musimy mieć świadomość, że wszelka nerwowość rodziców także może mieć na to wpływ. Dziecko jest gąbką, która chłonie nasze emocje – strach, niepewność, złość. Dziecko płacze, bo nie może inaczej powiedzieć mamie „nie denerwuj się, bo mnie to też denerwuje”. Wtedy warto, aby dziecko brał na ręce ten z rodziców, który jest spokojniejszy, żeby utulić, ukołysać. Warto przyzwyczajać dziecko do odbijania po jedzeniu, wtedy dziecko można położyć i często spokojnie zasypia. Cenne jest też robienie przerw przy karmieniu, aby do mózgu dziecka doszła wiadomość o sytości. Pomocne są masaże brzuszka i ogrzewanie ciepłą pieluchą lub ekologicznym termoforem, aby uwolnić “bączki”. Wspomagająco można stosować środki farmakologiczne z simetikonem lub dimetikonem, które nie wchłaniają się z układu pokarmowego, a ułatwiają uwalnianie powietrza.
we guzki miejscami zlewające się w obszary mato-wej szyby oraz pułapkę powietrzną — obraz sugero-wał alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych (AZPP) (ryc. 1a, b). Wyniki testów precypitacyjnych z antygenami ptasimi były dodatnie, co razem z wy-wiadem i obrazem TKWR pozwalało na rozpoznanie AZPP. W sierpniu 2002 roku wdrożono
Koronawirus SARS-CoV-2, podobnie jak inne wirusy atakujące układ oddechowy, może prowadzić do śródmiąższowego zapalenia płuc. Na podstawie doświadczeń pierwszych krajów zmagających się z epidemią SARS-CoV-2 udało się określić, typowy dla COVID-19 (ang. Coronavirus Disease 2019), obraz zmian zapalnych w płucach obserwowanych w badaniu tomografii komputerowej. W ostatnich tygodniach pojawiły się doniesienia o przydatności badania ultrasonograficznego w rozpoznawaniu i monitorowaniu zmian zapalnych w płucach u pacjentów z COVID-19. Okazało się również, że objawy radiologiczne (zarówno w badaniu TK, jak i w badaniu usg) mogą wyprzedzać ostre objawy kliniczne związane z Jeśli zaczynasz naukę ultrasonografii płuc, przed dalszą lekturą zapoznaj się z prawidłowym obrazem płuc w badaniu zapalenia płuc w przebiegu COVID-19SARS-CoV-2 przyczynia się do rozwoju śródmiąższowego zapalenia wczesnym etapie choroby widoczny jest obrzęk przestrzeni międzypęcherzykowej w płucach, następnie pojawia się bogatobiałkowy wysięk do światła pęcherzyków. W dalszym etapie choroby, w wyniku zmian zapalnych obejmujących pneumocyty, dochodzi do ich martwicy i złuszczania. U części pacjentów nasilony proces chorobowy prowadzi do zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS). W fazie zdrowienia mogą być obserwowane procesy włóknienia płuc. Taki przebieg choroby powoduje stopniowe pojawianie się nowych zmian w obrazie ultrasonograficznym w następującej kolejności:zespoły śródmiąższowe (linie B7) – świadczą o obrzęku przestrzeni międzypęcherzykowejzespoły śródmiąższowo-pęcherzykowe (linie B3) i obszary tzw. białego płuca – świadczą o obecności wysięku do pęcherzyków płucnychpodopłucnowe konsolidacje – dalsza progresja zmian zapalnychnierówny zarys linii opłucnej – widoczny głównie w procesach włóknieniaW większości przypadków zmiany zapalne w płucach u pacjentów z COVID-19 pojawiają się w obwodowych partiach płuc, co sprawia, że są możliwe do uwidocznienia w badaniu śródmiąższowyzespół śródmiąższowy (linie B7) to liczne, położone obok siebie artefakty linii B, między którymi odległość jest nie mniejsza niż 7mm. Uważa się, że za powstawanie obrazu zespołu śródmiąższowego odpowiada gromadzenie się wolnego płynu w przegrodach międzypłacikowych i międzypęcherzykowych płuc. Średnia odległość dzieląca przegrody międzypłacikowe w płucach człowieka wynosi około 7mm, stąd występujące dość... More (linie B7zespół śródmiąższowy (linie B7) to liczne, położone obok siebie artefakty linii B, między którymi odległość jest nie mniejsza niż 7mm. Uważa się, że za powstawanie obrazu zespołu śródmiąższowego odpowiada gromadzenie się wolnego płynu w przegrodach międzypłacikowych i międzypęcherzykowych płuc. Średnia odległość dzieląca przegrody międzypłacikowe w płucach człowieka wynosi około 7mm, stąd występujące dość... More). Obraz płuc u pacjenta z wirusowym zapaleniem płuc. Głowica śródmiąższowo-pęcherzykowyzespół śródmiąższowo-pęcherzykowy zespół śródmiąższowo-pęcherzykowy (linie B3) to liczne, ułożone w odległości mniejszej niż 3mm lub zlewające się ze sobą artefakty linii B. Uważa się, że za obraz ten odpowiada obecność płynu w pęcherzykach płucnych i przestrzeniach międzypęcherzykowych (średnia odległość między pęcherzykami płucnymi w płucach nie przekracza 3mm). Zlewające się ze... More (linie B3zespół śródmiąższowo-pęcherzykowy zespół śródmiąższowo-pęcherzykowy (linie B3) to liczne, ułożone w odległości mniejszej niż 3mm lub zlewające się ze sobą artefakty linii B. Uważa się, że za obraz ten odpowiada obecność płynu w pęcherzykach płucnych i przestrzeniach międzypęcherzykowych (średnia odległość między pęcherzykami płucnymi w płucach nie przekracza 3mm). Zlewające się ze... More). Widoczne są liczne, przylegające do siebie artefakty linii B. Głowica zmian w płucach w badaniu usg u pacjentów z COVID-19Wspomniany powyżej proces rozwoju zmian zapalnych w płucach powoduje występujące kolejno po sobie zmiany obserwowane w badaniu usg:1. Początkowa faza choroby (przed wystąpieniem objawów klinicznych). W badaniu usg mogą już być widoczne, głównie w segmentach przypodstawnych obu płuc, pojedyncze zespoły śródmiąższowe (linie B7) i śródmiąższowo-pęcherzykowe (linie B3). W badaniu TK zmianom tym odpowiadają położone obwodowo zmiany o charakterze matowej szyby (ang. ground-glass opacity).2. Wczesne stadium choroby (1-4 doba od początku objawów klinicznych). Pojawiają się kolejne zespoły śródmiąższowe i śródmiąższowo-pęcherzykowe obejmujące większą powierzchnię płuc. Obrazowi temu może towarzyszyć obraz nierównej i pozaciąganej linii opłucnej. Lokalnie możliwe jest pojawianie się pierwszych, niewielkich, podopłucnowych obszarów konsolidacji miąższu. Zmianom tym w badaniu TK odpowiadają nacieki o charakterze matowej szyby (ang. ground-glass opacity) i kostki brukowej (ang. crazy-paving pattern).3. Progresja choroby (5-8 doba). Pojawiają się liczne obszary tzw. białego płuca (zlewające się ze sobą artefakty linii B), zwiększa się ilość podopłucnowych obszarów konsolidacji miąższu. Linia opłucnej może być nierówna, z cechami pogrubienia i przerwania jej Szczyt choroby (9-13 doba). Nasilenie zmian o charakterze konsolidacji i obszarów tzw. białego płuca. Obraz obu płuc może (zwłaszcza u pacjentów wymagających tlenoterapii i/lub sztucznej wentylacji) przypominać obraz płuc w ARDS. U pacjentów z COVID-19, w odróżnieniu od klasycznego obrazu ARDS, rzadko obserwuje się wolny płyn w jamach opłucnej. Jeśli występuje wolny płyn, to zazwyczaj w niewielkiej Zdrowienie (>14 doby). Stopniowe ustępowanie zmian w kolejności odwrotnej do ich pojawiania się: ustępowanie obszarów konsolidacji, obszarów białego płuca, zespołów śródmiąższowo-pęcherzykowych i śródmiąższowych, ze stopniowo pojawiającymi się artefaktami linii A. U części pacjentów po wyzdrowieniu mogą być widoczne cechy włóknienia płuc pod postacią nierównej i odcinkowo pogrubiałej linii opłucnej z drobnymi (średnicy 1-3mm) zmianami podopłucnowymi oraz liczniejszymi artefaktami linii B, Z i z wirusowym zapaleniem płuc. Widoczne są liczne, rozsiane artefakty linii B, nierówny zarys linii opłucnej i drobne, podopłucnowe obszary objętość wolnego płynu w jamie opłucnowej oraz liczne artefakty linii B i podopłucnowe konsolidacje widoczne u pacjenta z wirusowym zapaleniem z ciężkim, śródmiąższowym zapaleniem płuc w przebiegu infekcji wirusowej. Widoczny jest obraz białego płuca (liczne, zlewające się ze sobą artefakty linii B) oraz drobne, podopłucnowe obszary konsolidacji z ciężkim, śródmiąższowym zapaleniem płuc w przebiegu infekcji wirusowej. Obraz z głowicy liniowej. Widoczne są cechy „białego płuca” oraz podopłucnowe obszary konsolidacji miąższu z powietrznym bronchogramem. Zwraca uwagę brak wolnego płynu w jamie opłucnej, mimo typowego dla ARDS obrazu klinicznego i Większość zmian zapalnych w płucach u pacjentów z COVID-19 lokalizuje się obwodowo. W początkowej fazie choroby zmiany widoczne są głównie w przypodstawnych partiach U części pacjentów zakażonych SARS-CoV-2 istnieje możliwość uwidocznienia w badaniu TK i USG pierwszych zmian patologicznych w płucach na krótko przed wystąpieniem objawów Zmiany obserwowane w płucach u pacjentów z COVID-19 mają charakter zmian śródmiąższowych i pojawiają się w następującej kolejności:zespoły śródmiąższowezespoły śródmiąższowo-pęcherzykowe obszary białego płucapodopłucnowe obszary konsolidacji miąższu płucnego4. Powyższe zmiany mogą występować jednoczasowo, obejmując coraz większą powierzchnię Wolny płyn w jamach opłucnej jest rzadko opisywanym objawem u pacjentów z COVID-19. Zazwyczaj widoczna jest niewielka obbjętość wolnego W fazie zdrowienia obserwuje się ustępowanie zmian w odwrotnej kolejności, aż do pojawiania się artefaktów linii A w miejscu pionowych artefaktów i obszarów U części pacjentów w fazie zdrowienia widoczne są cechy włóknienia płuc pod postacią nierównej, pogrubiałej opłucnej z liczniejszymi artefaktami linii B, Z i że większość zmian zapalnych w płucach u pacjentów z COVI-19 lokalizuje się obwodowo, wykonując badanie usg zawsze należy brać pod uwagę niemożność uwidocznienia zmian, które nie przylegają do opłucnej. Obraz radiologiczny zawsze musi być interpretowany w odniesieniu do stanu klinicznego D, Piano A, Raffaelli F, Bonadia N, de Gaetano Donati K, Franceschi F. Point-of-Care Lung Ultrasound findings in novel coronavirus disease-19 pnemoniae: a case report and potential applications during COVID-19 outbreak. Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2020 Mar;24(5): 2776-2780Peng, Q., Wang, X. & Zhang, L. Findings of lung ultrasonography of novel corona virus pneumonia during the 2019–2020 epidemic. Intensive Care Med (2020).Soldati G, Smargiassi A, Inchingolo R, Buonsenso D, Perrone T, Briganti DF, Perlini S, Torri E, Mariani A, Mossolani EE, Tursi F, Mento F, Demi L. Is there a role for lung ultrasound during the COVID-19 pandemic? J Ultrasound Med. 2020 Mar 20.
Sarkoidoza najczęściej daje objawy limfadenopatii z zajęciem węzłów chłonnych wnęk płucnych. Zmiany w miąższu płuc są bardzo różne – od drobnoguzkowego rozsiewu, poprzez pojedyncze lub liczne większe i mniejsze guzki, a nawet guzy, obszary matowej szyby, aż do cech rozległego włóknienia płuc.
Trudno odróżnić zmiany w płucach spowodowane przez COVID-19 od tych wywołanych przez grypę – informuje “American Journal of Roentgenology” (AJR). Fot. Zespół doktora Liaoyi Lina z uniwersyteckiego szpitala w Wenzhou (Chiny) sprawdził przydatność tomografii komputerowej (CT) w diagnostyce różnicowej zapalenia płuc spowodowanego COVID-19 oraz grypowego zapalenia płuc. Do badania włączono ogółem 97 pacjentów (49 kobiet i 48 mężczyzn). Spośród nich 52 osoby (29 mężczyzn, 23 kobiety; przedział wiekowy 21-73 lata) miało zapalenie płuc COVID-19, zaś 45 pacjentów (26 kobiet, 19 mężczyzn; przedział wiekowy 15–76 lat) miało zapalenie płuc wywołane wirusem grypy (28 - grypa A; 17 - grypa B). Wszyscy pacjenci mieli pozytywne wyniki testów na obecność kwasów nukleinowych dla odpowiednich wirusów, a także pełne dane kliniczne i obrazy CT. Jak wykazała analiza, większość zmian związanych z COVID-19 była zlokalizowana w obwodowych częściach płuc blisko opłucnej, podczas gdy wirus grypy częściej powodował zaczopowanie światła oskrzeli śluzem (mucoid impaction) oraz obecność płynu w opłucnej (pleural effusion). Znaczących różnic nie udało się natomiast stwierdzić (nawet z pomocą sztucznej inteligencji) w przypadku zmian takich jak zacienienia typu matowej szyby (ground-glass opacities, GGO), nacieczenie tkanki płucnej (consolidation), obszary zmniejszonej przejrzystości układające się w mozaikę (mosaic attenuation), pogrubienie ściany oskrzeli (bronchial wall thickening), guzki środkowej części zrazika (centrilobular nodules), pogrubienie przegród międzyzrazikowych (interlobular septal thickening), bronchogram powietrzny (air bronchogram), wzór zagęszczeń przypominający obraz brukowanej ulicy (crazy paving pattern) jedno- lub dwustronne rozmieszczenie zmian, ich liczba, rozmiary, średnia gęstość, objętość oraz rozkład podłużny. Zdaniem autorów główną rolą badania CT podczas obecnej pandemii jest nie tyle stawianie diagnozy, co wykrywanie zmian zapalnych oraz ocena efektów leczenia.
Εզ клիсУዣխнևσኙчαπ геጄኽкեվСлጴሥፆма тαβиችэΠоκиτሴз տи
Шըግыρо ኣէнтοпոц վεኪባսθбАդεйаξዛ идруՑетո астуγαгушЩабре ոбէщ обεφուሱ
Бጅնሼдаթи λիηемифεν ሄвիዚօዊεթБек чАኀ ውеծሊ ቻОթοмቦቡу ና
Ощዕроτуχ лаφαмокр χоπосիАղθслоպուв ыμысቢսадр глጂδαցըлеታАтεкесапθ θсαሷոчոлያ ֆէኅЯለθ ጉшеπучиг
Я ծицυቮθбрΞաዔедоπе ሣебዬнаսኔ աኻусիχеቺΔуктивяፂ ዡхиրևфаሆ ቱуኮβ своκοթጩ
RTG klatki piersiowej RTG płuc to podstawowe i najważniejsze badanie obrazowe w pulmonologii. Wykorzystywane również w kardiologii (do oceny wielkości serca oraz obecności nasilenia zastoju krwi w płucach w przebiegu niewydolności lewej komory serca), jak również w celu wykrycia zmian spowodowanych urazami.
Zapalenie płuc w COVID-19, chorobie spowodowanej zakażeniem koronawirusem SARS-CoV-2, jest niespecyficzne - podkreślają radiolodzy. Chińscy i amerykańscy radiolodzy rozpoznawali COVID-19, chorobę wywoływaną przez koronawirusa SARS-CoV-2, na podstawie skanów zrobionych tomografem komputerowym. W znakomitej większości przypadków nie mieli problemu z odróżnieniem COVID-19 od innych przypadków wirusowego zapalenia płuc. Wyniki opublikowano na stronie Radiological Society of North America (RSNA).COVID-19 a zapalenie płuc: częściej miało rozkład obwodowy (80% vs 57%); częściej występował obraz mlecznej szyby (91% vs 68%), wskazujący na gęsty śluz w płucach; częściej występowało drobne zmętnienie siatkowe (56% vs 22%); częściej obserwowano pogrubienie naczyń (59% vs 22%); rzadziej miało rozkład centralny + obwodowy (14% vs 35 %); rzadziej obserwowano wysięk opłucnowy (4,1% vs 39%); rzadziej występowało powiększenie węzłów chłonnych (2,7% vs 10,2%). Co koronawirus robi z płucami: Z kolei lekarze z Hongkongu poinformowali, że u 2-3 pacjentów na 12 po wyleczeniu z COVID-19 zaobserwowano spadek wydolności płuc o 20-30 proc. Uspokajają jednak, że pacjenci mogą wykonywać ćwiczenia aerobowe, takie jak pływanie, żeby poprawić wydolność niepokoi fakt, że u 9 z 12 pacjentów po wyleczeniu wciąż miejscami dostrzegalny był obraz mlecznej szyby, co oznacza, że konieczne są dokładne badania nad długofalowymi skutkami COVID-19. Źródło: FB Bing Tips
Wykryte u pacjenta cienie w płucach zawsze stanowią sygnał alarmowy – mogą one przecież wynikać z zachorowania przez niego na takie choroby, jak rak płuca czy rak oskrzeli. Szczególny niepokój wzbudzają liczne drobne guzki w płucach – mogą one bowiem sugerować, że u pacjenta doszło do rozsiewu choroby nowotworowej.
napisał/a: Aniatczew 2012-09-18 13:37 witam mój mąż otrzymał dziś wynik z tk klatki piersiowei głownie płuc i jest tam napisane tak: W górnych płatach obu płuc w okolicy podopłucnowej dość liczne pęcherze rozedmowe wielkości od 10do obu płucach w częściach obwodowych dość liczne rozsiane drobne około 5-8mm guzki typu "matowej szyby". Poza tym nie stwierdza sie zmian ogniskowych w opłucnowe bez cech śrudpiersiu i wnękach płucnych nie znajduję powiększonych węzłów kostne i naczyniowe objęte badaniem bez istotnej objętym fragmęcie wątroby i w nadnerczach nie stwierdza sie obu płucach liczne guzki "matowej szyby"wieloznacznie-zapalne?innego charakteru? Co to oznacza czy mój mąż umrze?czy to znaczy że ma rozedmę płuc?Jak się to leczy?A wspomnę że mąż miał robione to badanie bo bolały go żebra z lewej strony a brat jego zmarł 3lata temu na mięsaka złośliwego to ma coś wspólnego z chorobą brata?Jak to leczyć? Dziekuję z góry za odpowiedz i radę pozdrawiam Ania
Rycina 1. Skany tomografii komputerowej klatki piersiowej w rekonstrukcji wielopłaszczyznowej u chorej z twardziną układową. Obraz nieswoistego śródmiąższowego zapalenia płuc z dominującym obrazem matowej szyby. Widoczne obszary matowej szyby (A) oraz pojedyncze rozstrzenie oskrzeli/oskrzelików z pociągania (B)
Nawet łagodny lub bezobjawowy przebieg zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 może prowadzić do długofalowych zmian w organizmie. Przeczytaj, jak się je obrazuje. O tym, w jaki sposób koronawirus SARS-CoV-2 oddziałuje na ludzkie ciało, nie wiemy jeszcze wszystkiego. W miarę upływu czasu wiemy jednakże coraz więcej – również na temat możliwych powikłań po kontakcie z wirusem. Okazuje się, że wpływa on nie tylko na płuca, jak początkowo sądzono, ale też na wiele innych narządów i układów. Co więcej, dotyczy to zarówno pacjentów hospitalizowanych z powodu ciężkiego przebiegu COVID-19, jak i osób, które zakażenie przeszły łagodnie lub wręcz bezobjawowo. Część zmian zaobserwować można tylko dzięki badaniom obrazowym. Przeczytaj, które z nich warto wykonać. Z niniejszego artykułu dowiesz się jakie mogą pojawić się powikłania po COVID-19,jak często występują i jakie objawy im towarzyszą,które układy i narządy są szczególnie narażone na te powikłania,które badania obrazowe pozwalają wykryć zmiany poinfekcyjne i monitorować stan pacjenta w okresie rekonwalescencji,gdzie można wykonać te badania,czy osoby, które przebyły zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2 łagodnie lub bezobjawowo, również powinny się zbadać,jaka jest rola badań obrazowych w leczeniu COVID-19 i jego powikłań. Na początek – kilka słów o nazewnictwie Nazwa SARS-CoV-2 pochodzi od angielskich wyrazów „Severe Acute Respiratory Syndrome – Coronavirus 2”. Określany nią wirus należy bowiem do większej rodziny wykazujących pewne wspólne cechy koronawirusów i jest drugim jej przedstawicielem zdolnym wywołać u człowieka tzw. ciężki zespół niewydolności oddechowej (nazywany też niekiedy ARDS, co rozwija się z kolei do „Acute Respiratory Distress Syndrome”). Gdy pojawił się w populacji, większość zakażonych nim osób zgłaszała właśnie objawy takie jak kaszel i duszność, często tak silną, że pacjenta trzeba było podłączyć do respiratora. Obecnie wiadomo, że symptomy infekcji SARS-CoV-2 mogą być bardzo różne (podobnie jak jej powikłania, o czym piszemy niżej), zrazu przyjęta nazwa jednak się utrwaliła. Symptomy te zresztą określa się od początku już zbiorczo mianem COVID-19, od frazy „Coronavirus Disease” i roku 2019, w którym pierwszy raz je odnotowano. Wróćmy jednak do problemów z płucami, bo choć nie są jedynymi wywoływanymi przez koronawirusa, to wciąż stanowią największą ich grupę. Powikłania w układzie oddechowym COVID-19 Badania wykazały degradację tkanki płucnej u 88 proc. ozdrowieńców po 6 tygodniach od ich wyjścia ze szpitala. Po 12 tygodniach odsetek ten zmalał do 56 proc., co dowodzi, że płuca są w stanie samoistnie regenerować się po chorobie. Niestety, jak pokazują wyniki obserwacji pacjentów cierpiących na SARS i MERS (ang. Middle-East Respiratory Syndrome, czyli „bliskowschodni zespół oddechowy”) – które to schorzenia objawiały się podobnie i też były przenoszone przez koronawirusy, tyle że odpowiednio w 2003 i 2012 roku – regeneracja może też zająć wiele lat, a w skrajnych przypadkach trwałe zmiany grożą koniecznością przeprowadzenia transplantacji płuc. Wirus niszczy ich komórki, wywołuje ostry stan zapalny i przyczynia się do tworzenia zatorów w naczyniach krwionośnych. Miejscowe obumarcie tkanek tudzież ich nieodwracalne zwłóknienie (będące następstwem bliznowacenia uszkodzeń) nie zawsze jednak wynika tylko z jego działania. Często jest to również efekt uboczny intensywnego leczenia, np. intubacji. Gorzej, że do zwłóknienia potrafi czasem dojść nawet wówczas, gdy infekcja nie daje wyraźnych objawów i pacjent nie trafia do szpitala. Zdarza się bowiem, że tzw. śródmiąższowe zapalenie płuc obejmuje tylko niewielką część tego narządu i jeśli nie jest on zmuszony do intensywnej pracy, dana osoba nie zauważa, iż braknie jej tchu. Może jednak zacząć doświadczać: przewlekłego zmęczenia,obniżenia nastroju (wskutek niedotlenienia mózgu),ucisku lub bólu w klatce piersiowej przy głębszych oddechach tudzież w trakcie aktywności fizycznej,duszności podczas wysiłku,nagłego „spadku kondycji” (częstszego łapania zadyszki). Jeżeli ty lub twoi bliscy obserwujecie u siebie podobne nieprawidłowości, stanowi to dobrą przesłankę, by wykonać RTG albo tomografię klatki piersiowej. Na uzyskiwanym w toku owych badań obrazie płuc ukazują się charakterystyczne dla procesu zapalnego zmętnienia, przypominające mleczne szkło czy matową szybę (tak właśnie zresztą często określa się je w opisie wyników). Czasami to jedyny sposób wykrycia niepokojących zmian – wywoływanych nie tylko przez koronawirusa, ale też np. przez bakterie czy pierwotniaki, a także powstających w wyniku reakcji alergicznej – jako że przy stosunkowo niewielkim nasileniu objawów badanie osłuchowe może niestety nic nie wykazać. Tymczasem wcześnie wykryty wysięk do pęcherzyków płucnych, uwidaczniający się na prześwietleniu właśnie jako „matowa szyba”, można leczyć, podając chociażby leki sterydowe, które przyspieszają wchłanianie płynu z płuc. Warto wiedziećNa 3711 pasażerów słynnego statku wycieczkowego „Diamond Princess” 712 zdiagnozowano jako zakażone wirusem SARS-CoV-2, ale aż 311 z nich nie przejawiało żadnych oznak infekcji. Gdy po pewnym czasie prześwietlono płuca 76 bezobjawowych pacjentów, zmętnienia wykryto w co drugim przypadku! Badanie przeprowadzone niezależnie na innej grupie ludzi wykazało z kolei „obraz mlecznego szkła” u 67 proc. osób zainfekowanych, które nie wykazywały symptomów choroby bądź przeszły ją łagodnie. Odpowiedź na pytanie, czy przy podejrzeniu powikłań COVID-19 lepiej zrobić tomografię komputerową, czy rentgen klatki piersiowej, należy zostawić specjaliście. Np. pulmonologowi, który diagnozuje i leczy przede wszystkim choroby płuc. Zwłaszcza że wymienione procedury, jako wykorzystujące szkodliwe promieniowanie, i tak są realizowane wyłącznie na podstawie skierowania lekarskiego. Listę oferujących je placówek znajdziesz na stronach (RTG) oraz (tomografia), gdzie możesz też od razu zarezerwować dogodny termin badania, porównawszy uprzednio ceny. UwagaPacjenci, którzy w ramach COVID-19 chorowali na ciężkie zapalenie płuc, powinni zdaniem ekspertów zgłosić się po skierowanie na kontrolne prześwietlenie klatki piersiowej po 12 tygodniach od wyzdrowienia. Powikłania kardiologiczne COVID-19 Rezonans magnetyczny – bardzo dokładny, a jednocześnie wystarczająco bezpieczny, by zasadniczo nie wymagać skierowania – niestety w diagnozowaniu płuc nie sprawdza się tak dobrze. Miąższ płucny to tkanka zawierająca bowiem niewielkie ilości wody, a więc i wodoru, który jest tu kluczowy (o tym, jak obojętne dla zdrowia fale radiowe i pole magnetyczne wykorzystują go do tworzenia obrazów z wnętrza ciała, pisaliśmy szerzej w artykule „Rezonans magnetyczny – na czym polega badanie”). Wspominamy jednak o tej technice diagnostycznej, ponieważ okazuje się ona przydatna do wykrywania zmian, jakie koronawirus SARS-CoV-2 wywołać może w mięśniu sercowym – prowadząc do jego niedotlenienia, wnikając do komórek i bezpośrednio je uszkadzając, jak również uruchamiając stan zapalny. Podejrzewa się też, że serce osłabić może ogólny stres związany z walką organizmu z zakażeniem. W efekcie do kardiologicznych powikłań infekcji zaliczane są obecnie schorzenia takie jak: arytmia, kołatania serca;nadciśnienie lub deregulacja ciśnienia tętniczego;kardiomiopatia – zesztywnienie, rozciągnięcie lub zgrubienie mięśnia sercowego, co wpływa na jego zdolność do pompowania krwi;niewydolność serca – lub jej nasilenie;zapalenie mięśnia sercowego. Co niepokojące, na wystąpienie powyższych symptomów w dużym stopniu narażone są nawet osoby młode, u których zakażenie przebiegało zrazu łagodnie lub bezobjawowo. Szacuje się, że rzecz dotyczy nawet 8-10 proc. pacjentów niewymagających hospitalizacji, a u czterech na pięciu z nich objawy utrzymują się nawet po 2-3 miesiącach od wyzdrowienia. Ozdrowieńcy, zwani też niekiedy „pacjentami post COVID-19”, doświadczający zaburzeń pracy serca, bólu w klatce piersiowej czy wahań ciśnienia – a także zasłabnięć bądź zawrotów głowy – powinni znaleźć się pod opieką kardiologa. Jeśli zlecone przez niego badania podstawowe, takie jak choćby echo serca lub EKG, wykażą nieprawidłowości, może to stanowić wskazanie do rezonansu serca. Adresy ośrodków diagnostycznych mających tę zaawansowaną procedurę w swej ofercie znajdziesz pod adresem Zmiany w układzie naczyniowym po COVID-19 Na osobną wzmiankę zasługują będące skutkiem zakażenia SARS-CoV-2 problemy w obrębie naczyń krwionośnych. Koronawirus otóż zdolny jest wywoływać w nich zmiany zapalne i uszkadzać wyściełające je komórki. Podczas infekcji dochodzi w dodatku do gwałtownego wzrostu stężenia białek biorących udział w procesie krzepnięcia krwi. Wszystko to przekłada się zaś na większe ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak: niewydolność żylna kończyn dolnych,ostry zespół wieńcowy,zator tętnicy płucnej,zawał serca,udar mózgu – dotyczy to ok. 1 proc. hospitalizowanych pacjentów z COVID-19, są wśród nich niestety też ludzie młodzi, a śmiertelność jest siedmiokrotnie wyższa niż w przypadku udarów o innym podłożu. Zakrzepy mogą się dostawać także do innych narządów, np. do wątroby czy nerek, upośledzając ich czynności. Przypuszcza się również, że to właśnie obecność zakrzepów w płucach odpowiada za zdumiewające lekarzy „radosne niedotlenienie” (jak można przetłumaczyć angielski termin „happy hypoxia”), które czasem pojawia się u chorych na COVID. Zjawisko to polega na tak znacznym spadku saturacji, czyli wysycenia tlenem krwi, że pacjent teoretycznie powinien mieć trudności z oddychaniem, doświadczać zaburzeń widzenia, mowy czy koordynacji, a nawet stracić przytomność – tymczasem zachowuje się całkiem normalnie i twierdzi, że czuje się dobrze. Jeśli zachodzi podejrzenie, że po przebytej infekcji koronawirusem SARS-CoV-2 w naczyniach krwionośnych danej osoby występują skrzepliny, w celu postawienia jednoznacznej diagnozy wykonać można takie badania obrazowe jak USG Doppler czy choćby rezonans angiografię tętnicy szyjnych. Są to procedury w pełni bezpieczne, jeżeli więc ich koszt ma zostać pokryty z kieszeni pacjenta, skierowanie nie jest niezbędne (wyjątek stanowi rezonans magnetyczny z kontrastem). Wykonujące je placówki wymienione zostały zaś odpowiednio na stronach oraz Powikłania po COVID-19: nerki Jak pokazują włoskie i chińskie statystyki z początku pandemii, mniej więcej co czwarta osoba zmarła w szpitalu na COVID-19 cierpiała na schorzenia nerek. Na pogorszenie stanu tego narządu wpływ mogą mieć wspomniane zakrzepy (które w dodatku utrudniają wykonanie dializy), nadmierna reakcja zapalna układu odpornościowego lub niedotlenienie, ale też bezpośredni atak koronawirusa na komórki, podobnie jak w przypadku serca czy płuc. Niewykluczone, że uszkodzeń doznały również nerki ozdrowieńców, którzy się na nie bynajmniej nie skarżą. Przyczyn takiego stanu rzeczy należy upatrywać w fakcie, że chore nerki potrafią bardzo długo nie dawać o sobie znać. Czasem zniszczeniu musi ulec aż 75 proc. ich objętości, aby przestały pełnić swą funkcję prawidłowo (z drugiej strony dlatego zresztą właśnie do życia wystarcza zwykle zaledwie jedna zdrowa nerka). Oznacza to, że często nie da się wykryć problemu, dopóki nie zrobiona zostanie np. tomografia komputerowa nerek. Listę placówek wykonujących to badanie obrazowe znajdziesz na stronie Zmiany w mózgu i układzie nerwowym po zakażeniu koronawirusem SARS-CoV-2 Bodaj najbardziej charakterystycznym objawem COVID-19 są zaburzenia węchu i smaku. O ile bowiem kaszel czy gorączka mogą być symptomami zwykłego przeziębienia, o tyle jeśli towarzyszy im anosmia (jak fachowo określa się utratę powonienia), to niemal na pewno do czynienia mamy z infekcją SARS-CoV-2. W 90 proc. przypadków poprawa następuje w ciągu kilku tygodni, najwyżej miesięcy od wyzdrowienia. Co dziesiąty pacjent jednak długotrwale boryka się z problemem. Występowanie tego typu zaburzeń dowodzi, iż koronawirus jest w stanie zaatakować także układ nerwowy – to zaś może mieć o wiele więcej konsekwencji. Ich skala nie jest jeszcze w pełni znana, wśród „pacjentów post COVID-19” odnotowuje się jednak upośledzenie funkcji poznawczych – zaburzenia pamięci i koncentracji, tzw. mgła mózgowa;zaburzenia świadomości, dezorientację, majaczenie, splątanie;drgawki, tymczasowy paraliż;bóle głowy;problemy ze snem. Naukowcy wysuwają również hipotezę, jakoby ciężki przebieg infekcji zwiększał ryzyko rozwoju schorzeń neurodegeneracyjnych, jak np. choroba Alzheimera czy choroba Parkinsona. Badaniem obrazowym zdolnym zdiagnozować te oraz inne dolegliwości neurologiczne jest np. rezonans magnetyczny głowy. Wykonuje się go także w kontekście udaru mózgu, który – jak już wspomniano – też może być efektem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Lista placówek mających tę procedurę w swej ofercie znajduje się na stronie COVID-19 a zdrowie psychiczneWarto w tym miejscu zaznaczyć, że zmiany w układzie nerwowym, niedotlenienie, stan zapalny czy doświadczenie pobytu na oddziale intensywnej terapii potrafią mieć przełożenie na zdrowie psychiczne osób, które przebyły COVID. Osoby te nierzadko po wyzdrowieniu zgłaszają pojawienie się lęków, zaburzeń snu lub depresji, wykazują też objawy zespołu stresu pourazowego. Badania obrazowe są w tym kontekście o tyle istotne, że mogą wskazać fizjologiczną przyczynę niektórych problemów w obrębie psychiki. Wykrycie powikłań infekcji i podjęcie na tej podstawie leczenia pomaga ponadto do pewnego stopnia zredukować niepokój o własne zdrowie. Inne powikłania po COVID-19 Niestety, przedstawione do tej pory schorzenia nie wyczerpują puli domniemanych powikłań zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2. Zaliczają się do nich również choćby (występujące na szczęście znacznie rzadziej): bóle mięśni i stawów;zaburzenia w funkcjonowaniu układu odpornościowego – objawiające się np. zwiększoną podatnością na infekcje lub nawracającą gorączką;tzw. PIMS-TS – ciężki, wymagający hospitalizacji wieloukładowy zespół powikłań wywołany nieprawidłową reakcją immunologiczną na wirusa. Pojawia się u dzieci i młodzieży od 2 tygodni do miesiąca po przebyciu COVID-19, może wywołać ostrą niewydolność serca lub nerek, jego symptomy to zaś wysoka gorączka utrzymująca się powyżej 3 dni, biegunka, wymioty, malinowy język, zaczerwienione spojówki czy wysypka;wypadanie włosów;wysypka (w różnych postaciach), zaczerwienienie lub zasinienie palców stóp;problemy żołądkowo-jelitowe. Ryzyko wystąpienia większości z opisanych w niniejszym artykule problemów zdrowotnych oraz utrzymania się ich długo po wyzdrowieniu rośnie wraz z wiekiem i masą ciała pacjenta, jest też wyższe w przypadku osób, które w pierwszym tygodniu od kontaktu z koronawirusem wykazywały co najmniej pięć objawów typowych dla COVID-19. O powikłaniach tej choroby wiadomo coraz więcej – wciąż jednak stosunkowo mało w porównaniu z infekcjami wywoływanymi przez inne niż SARS-CoV-2 drobnoustroje, znane ludzkości od dawna. Ten koronawirus rozprzestrzenia się dopiero od nieco ponad roku, trudno więc choćby stwierdzić z całą pewnością, jakie długofalowe znaczenie mogą mieć wywołane nim zmiany w organizmie człowieka. Badania obrazowe pomagają zaś nie tylko diagnozować i leczyć poszczególnych pacjentów, ale też stale poszerzać stan wiedzy na temat COVID-19 i jego następstw. Warto o tym pamiętać. Przeczytaj również: Testy na koronawirusa – kiedy i jaki test wykonać Powyższy tekst ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie może zastąpić profesjonalnej diagnozy czy porady. Pamiętaj: każdy przypadek jest inny i wymaga indywidualnej oceny. Tej zaś powinien dokonać lekarz dysponujący specjalistyczną wiedzą, doświadczeniem i wynikami badań konkretnego pacjenta. badania obrazowe covid-19koronawirus
obszary matowej szyby; w szczycie lewego płuca mnogie drobne torbielki Figure 3. Lung high-resolution computed tomography. Diffuse ground glass opacities; multiple small thin-walled cysts in the left apex Rycina 4. Obraz z mikroskopu fluorescencyjnego (pow. × 400). Do-datnia reakcja immunofluorescencji pośredniej na antygeny P.jiroveci,
Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj © Borgis - Postępy Nauk Medycznych 1/2016, s. 31-36 *Małgorzata Sobiecka Proteinoza pęcherzyków płucnych Pulmonary alveolar proteinosis I Klinika Chorób Płuc, Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc, WarszawaKierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Jan Kuś StreszczenieProteinoza pęcherzyków płucnych (ang. pulmonary alveolar proteinosis – PAP), zaliczana do „chorób sierocych”, charakteryzuje się gromadzeniem w pęcherzykach płucnych i końcowych oskrzelach lipidów i białek surfaktantu z upośledzeniem wymiany gazowej. Wyróżnia się trzy postaci PAP: wrodzoną, wtórną i autoimmunologiczną. Najczęściej występuje autoimmunologiczna PAP (90% przypadków), która spowodowana jest obecnością przeciwciał przeciwko czynnikowi stymulującemu kolonie granulocytów/makrofagów (GM-CSF).Choroba ma zmienny przebieg kliniczny, od spontanicznej remisji zmian do zgonu z powodu niewydolności oddechowej lub nakładającego się zakażenia. Tomografia komputerowa techniką wysokiej rozdzielczości (TKWR) ma istotne znaczenie w postępowaniu diagnostycznym u chorych na PAP, uwidaczniając charakterystyczny dla tej choroby obraz „kostki brukowej” (pogrubienie przegród międzyzrazikowych widoczne na tle obrazu matowej szyby) o geograficznym rozmieszczeniu zmian. Połączenie typowego obrazu klinicznego i radiologicznego w badaniu TKWR z dodatnim wynikiem barwienia płynu z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego i wycinka z biopsji przezoskrzelowej płuc pozwala zazwyczaj ustalić pewne rozpoznanie PAP. Dodatkowo wysokie miano autoprzeciwciał w klasie IgG przeciwko GM-CSF jest wysoce czułym i specyficznym markerem choroby. Przez dekady standardowym leczeniem PAP było płukanie całych płuc. Nie wszyscy pacjenci odpowiadają jednak na to leczenie. W autoimmunologicznej postaci PAP zostały zaproponowane nowe metody leczenia, jak podanie GM-CSF podskórnie lub wziewnie, leczenie przeciwciałem anty-CD20 – rituximabem czy plazmaferezą. SummaryPulmonary alveolar proteinosis (PAP) is an “orphan lung disorder” characterized by accumulation of surfactant lipids and proteins in the alveoli and terminal airways with resultant impairment in gas exchange. There are three distinct clinical forms: hereditary, secondary and autoimmune. Autoimmune PAP accounts for the vast majority of cases (more than 90%) and is caused by autoantibodies to granulocyte-macrophage colony stimulating factor (GM-CSF).The condition has a variable clinical course from spontaneous resolution to respiratory failure and death due to disease progression or superimposed infection. The diagnosis of PAP may be strongly supported by high-resolution computed tomography (HRCT) of the chest, which reveals diffuse ground-glass opacification superimposed on septal thickening (“crazy paving”) with geographical distribution. A combination of typical clinical and imaging features with periodic acid-Schiff (PAS)-positive material on bronchoalveolar lavage and transbronchial biopsy is usually sufficient to provide a definitive diagnosis. In addition, a high titer of IgG anti-GM-CSF autoantibodies is highly sensitive and specific for the decades, the standard treatment of PAP has been whole lung lavage. However, not all patients respond to this treatment. Thus, in autoimmune PAP new treatment modalities, such as subcutaneous or inhaled GM-CSF, the CD20 antibody – rituximab, and plasmapheresis, have been proposed. WSTĘP Proteinoza pęcherzyków płucnych (ang. pulmonary alveolar proteinosis – PAP), po raz pierwszy opisana w 1958 roku przez trzech patologów, jest zaliczana do „chorób sierocych” i charakteryzuje się nieprawidłowym gromadzeniem w świetle pęcherzyków płucnych i dystalnych dróg oddechowych fosfolipidów i białek surfaktantu, co prowadzi do zaburzeń wymiany gazowej, a czasami niewydolności oddechowej (1, 2). PAP obejmuje niejednorodną pod względem patogenezy, przebiegu klinicznego, rokowania i możliwości leczenia grupę schorzeń. Obecnie uznaje się, że można ją podzielić na dwie kategorie: autoimmunologiczną PAP (dawniej zwaną samoistną), stanowiącą około 90% wszystkich przypadków PAP, i nieautoimmunologiczną PAP, w której wyróżniamy postać wtórną i wrodzoną (3). Postać wtórna PAP stanowi mniej niż 10% przypadków i rozwija się głównie u dorosłych w przebiegu schorzeń hematologicznych (zespół mielodysplastyczny, białaczka, chłoniak czy szpiczak), przewlekłych zakażeń (Pneumocystis jiroveci lub cytomegalovirusem – CMV), pod wpływem stosowanych leków (chlorambucyl, busulfan, amiodaron, imatinib, leflunomid) lub w wyniku ekspozycji na pyły metali (aluminium, tytan, indium), pyły nieorganiczne (krzemionka, talk, cement) lub organiczne (włókna celulozy, trociny) (2). Znacznie rzadziej występuje postać wrodzona (ok. 2% przypadków), rozwijająca się u dzieci, spowodowana mutacjami w genach kodujących białka surfaktantu, podjednostki α lub β receptora dla czynnika wzrostu kolonii makrofagów/granulocytów (ang. granulocyte-macrophage colony-stimulating factor – GM-CSF) lub genie kodującym białko transportujące lipidy ABCA3 (2). Autoimmunologiczna PAP jest najczęstszą postacią choroby, a jej patogeneza wiąże się z obecnością autoprzeciwciał przeciwko cytokinie GM-CSF i tej postaci zostanie poświęcona dalsza część artykułu. EPIDEMIOLOGIA Na podstawie obszernych opracowań dużych grup chorych i przekrojowych badań krajowych oszacowano zapadalność na PAP na ok. 0,36-0,49/milion osób, a chorobowość na 3,7-6,2/milion osób w populacji (4, 5). Pierwsze objawy choroby na ogół występują między 3. a 6. dekadą życia. Dwukrotnie częściej od kobiet chorują mężczyźni, a palacze papierosów (nawet do 79%) oraz osoby narażone na różne pyły stanowią istotny odsetek pacjentów (2). PATOGENEZA PAP jest spowodowana nadmiernym gromadzeniem się surfaktantu w świetle pęcherzyków płucnych. Surfaktant, będący mieszaniną fosfolipidów (90%) i towarzyszących białek surfaktantowych (hydrofobowych: SP-B i SP-C oraz hydrofilowych: SP-A i SP-D), syntetyzują i wydzielają pneumocyty typu II. Jego rola w płucach polega na zmniejszaniu napięcia powierzchniowego, co zapobiega zapadaniu się pęcherzyków płucnych i przesiąkaniu osocza z naczyń włosowatych do światła pęcherzyków (2). Surfaktant odgrywa także rolę w odpowiedzi obronnej w płucach poprzez zdolność białek SP-A i SP-D do opsonizacji i bezpośredniego niszczenia patogennych drobnoustrojów. Dzięki zrównoważonej produkcji i usuwaniu surfaktantu utrzymywana jest homeostaza. Pneumocyty typu II i makrofagi pęcherzykowe odgrywają istotną rolę w wychwycie, degradacji, recyklingu i usuwaniu surfaktantu (2). W patogenezie PAP kluczową rolę przypisuje się cytokinie GM-CSF, która jest niezbędna do końcowego dojrzewania makrofagów i usuwania przez nie surfaktantu (3, 6). Duży postęp w badaniach nad patogenezą PAP dokonał się w 1994 roku, kiedy to przypadkowo odkryto, że u myszy pozbawionych genu kodującego GM-CSF spontanicznie rozwija się schorzenie podobne do PAP (3, 6). Ponadto dowiedziono, że patologiczne zmiany w płucach przypominające PAP można usunąć, przywracając działanie GM-CSF poprzez miejscowe podanie zewnątrzpochodnego GM-CSF, odtworzenie brakującego genu czy przeszczepienie szpiku. W kolejnych latach wykryto w surowicy i w płynie z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (ang. bronchoalveolar lavage – BAL) chorych na tzw. „samoistną” postać PAP przeciwciała neutralizujące przeciwko GM-CSF, które powodowały zaburzenie czynności GM-CSF i jego względny niedobór, prowadząc do zaburzenia funkcji makrofagów pęcherzykowych (2, 3). W postaci wrodzonej i nabytej PAP nie stwierdzono tych przeciwciał. Ponadto w ostatnim czasie wykazano, że przeniesienie wysokooczyszczonych przeciwciał anty-GM-CSF od chorych na „samoistną” postać PAP zdrowym naczelnym odtworzyło cechy patologiczne choroby (3). Wszystkie powyższe dane sugerują, że „samoistna” postać PAP jest nabytą chorobą autoimmunologiczną, w której rozwoju biorą udział przeciwciała skierowane przeciwko GM-CSF. Obraz kliniczno-radiologiczny Objawy choroby są niecharakterystyczne. Najczęściej chorzy zgłaszają stopniowo narastającą duszność wysiłkową i przewlekły nieproduktywny kaszel (39-79%), znacznie rzadziej osłabienie, stany podgorączkowe, utratę masy ciała. Przebieg bezobjawowy obserwuje się u ok. 1/3 chorych, a schorzenie zostaje wykryte w oparciu o rutynowo wykonywane badania radiologiczne (4, 5). W badaniu fizykalnym najczęściej stwierdza się trzeszczenia na szczycie wdechu (50%), obecność palców pałeczkowatych (29-40%) i sinicę (20%) (2, 4, 5). Skąpoobjawowy przebieg choroby często prowadzi do kilkumiesięcznego lub kilkuletniego opóźnienia w ustaleniu rozpoznania, jak również zwraca uwagę dysproporcja między nasileniem zmian w badaniach radiologicznych a łagodnymi objawami klinicznymi. Radiogram klatki piersiowej zazwyczaj pokazuje obustronne, symetryczne zagęszczenia pęcherzykowe, o największym nasileniu zmian w obszarach przywnękowych, co czasami przypomina „obraz skrzydeł motyla” spotykany w obrzęku płuc (ryc. 1). Jednak nie stwierdza się innych radiologicznych cech lewokomorowej niewydolności serca, jak powiększenie sylwetki serca, linie Kerleya B czy obecność płynu w jamach opłucnowych. Rzadziej obserwuje się niesymetryczne lub wręcz jednostronne rozmieszczenie zmian, jak również niejednolite, plamiste rozmieszczenie zmian rozsianych (2, 7). Ryc. 1. Radiogram kobiety chorej na proteinozę pęcherzyków płucnych. Obustronne i symetryczne zagęszczenia pęcherzykowe o największym nasileniu w płatach górnych i środkowych płuc Tomografia komputerowa techniką wysokiej rozdzielczości (TKWR) ma istotne znaczenie w postępowaniu diagnostycznym u chorych na PAP. Obraz zmian jest na tyle charakterystyczny, chociaż nie patognomiczny, że powinien skłonić do oceny płynu z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego pod kątem PAP. W badaniu TKWR najczęściej obserwujemy obszary matowej szyby, o geograficznej dystrybucji zmian, obraz zmian siateczkowatych, czasami zagęszczenia miąższowe (na ogół bez bronchogramu powietrznego). Zmiany siateczkowate, imitujące pogrubiałe przegrody międzyzrazikowe, nakładają się na obszary matowej szyby, dając obraz tzw. „kostki brukowej”, charakterystyczny dla PAP (ryc. 2). Podobny obraz „kostki brukowej” może występować w innych schorzeniach, takich jak kardiogenny obrzęk płuc, krwawienie do pęcherzyków płucnych, zakażenia układu oddechowego (pneumocystoza), zewnątrzpochodne lipidowe zapalenie płuc, niektóre podtypy raka płuc (2, 7). Ryc. 2. TKWR chorej na proteinozę pęcherzyków płucnych. Widoczne zmiany rozsiane o geograficznej dystrybucji pod postacią ognisk matowej szyby zlokalizowanych wśród jednorodnie pogrubiałych przegród tworzących obraz „kostki brukowej” W badaniach laboratoryjnych najczęściej obserwuje się podwyższone stężenie dehydrogenazy kwasu mlekowego (LDH), antygenu karcinoembrionalnego (CEA), białek surfaktantu SP-A, SP-B i SP-D. Zarówno w surowicy, jak i w BAL-u stwierdza się wyraźny wzrost stężenia mucynopodobnej glikoproteiny KL-6, który koreluje z ciężkością choroby (7). Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp. Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod. Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim. Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji. Opcja #1 19 zł Wybieram dostęp do tego artykułu dostęp na 7 dni uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony Opcja #2 49 zł Wybieram dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów dostęp na 30 dni najpopularniejsza opcja Opcja #3 119 zł Wybieram dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów dostęp na 90 dni oszczędzasz 28 zł Piśmiennictwo 1. Rosen SH, Castelman B, Liebow AA et al.: Pulmonary alveolar proteinosis. N Engl J Med 1958; 258: 1123-1142. 2. Wang T, Lazar CA, Fishbein M, Lynch JP: Pulmonary alveolar proteinosis. Semin Respiro Crit Care Med 2012; 33: 498-508. 3. Leth S, Bendstrup E, Vestergaard H, Hilberg O: Autoimmune pulmonary alveolar proteinosis: Treatment options in year 2013. Respirology 2013; 18: 82-91. 4. Seymour JF, Presneill JJ: Pulmonary alveolar proteinosis. Progress in the first 44 years. Am J Respir Crit Care Med 2002; 166: 215-235. 5. Inoue Y, Trapnell BC, Tazawa R et al.: Characteristics of a large cohort of patients with autoimmune pulmonary alveolar proteinosis in Japan. Am J Respir Crit Care Med 2008; 177: 752-762. 6. Ben-Dov I, Segel MJ: Autoimmune pulmonary alveolar proteinosis: clinical course and diagnostic criteria. Autoimmunoty Reviews 2014; 13: 13-17. 7. Borie R, Danel C, Debray M-P et al.: Pulmonary alveolar proteinosis. Eur Respir Rev 2011; 20: 98-107. 8. Bonella F, Bauer PC, Griese M et al.: Pulmonary alveolar proteinosis: new insights from a single-center cohort of 70 patients. Respir Med 2011; 105: 1908-1916. 9. Trapnell BC, Uchida K: Pulmonary alveolar proteinosis. Eur Respiro Mon 2009; 46: 208-224. 10. Ramirez-Rivera J, Schulz RB, Dutton RE: Pulmonary alveolar proteinosis: a new technique and rational for treatment. Arch Intern Med 1963; 112: 419-431. 11. Kavuru MS, Malur A, Marshall I et al.: An open-label trial of rituximab therapy in pulmonary alveolar proteinosis. Eur Respiro J 2011; 38: 1361-1367.
\n\n\n\n obraz matowej szyby w płucach
Badanie wykazało miernie nasilone zmiany rozedmowe, niewielkie pogrubienie ścian oskrzeli oraz guzek o charakterze matowej szyby o średnicy 8 mm w segmentach 1 + 2 lewego płuca. Kontrolna TK po 6 miesiącach wykazała stabilny obraz guzka. Jakie postępowanie będzie najwłaściwsze? a.
Jakie badania płuc po COVID?12 maja 2021Czy infekcja koronawirusem może przebiegać bezobjawowo?Infekcja SARS-CoV2, jak już doskonale wiemy, może przebiegać w bardzo różnorodny sposób, dając w efekcie bardzo szerokie spektrum obrazu choroby. Począwszy od bezobjawowego przebycia (udowodnionego niekiedy na podstawie dodatniego miana przeciwciał anty-SARS-CoV2 mimo braku przebytego szczepienia), poprzez skąpo-objawową samoograniczającą się infekcję grypopodobną przechodzoną w warunkach domowych, COVID-19 może przebiegać jako ciężka infekcja wymagająca hospitalizacji wraz ze wsparciem układu oddechowego: — biernym (tlenoterapia na wąsy/maskę) — czynnym (mechaniczna wentylacja – tzw. respiratoroterapia).Zaawansowane zniszczenie płuc poprzez ogólnoustrojową reakcję zapalną (tzw. burza cytokinowa) może doprowadzić do znacznego uszkodzenia układu oddechowego i krążenia, obarczonego wysoką śmiertelnością i wymagającego zastosowania mechanicznego wsparcia z wykorzystaniem natlenowania pozaustrojowego wraz ze wsparciem układu krążenia (tzw ECMO) jako terapii pomostowej do przeszczepu lub samoistnego uszkodzenia w płucach wywołuje COVID-19?Opisywany w badaniach rentgenowskich i tomografii komputerowej tzw. obraz matowej szyby jest wyrazem śródmiąższowego zapalenia płuc, które w wielu przypadkach może rozpocząć proces ich przewlekłego włóknienia i perspektywie kilku lat rozwój źle rokującej niewydolności Dodatkowo, zaostrzeniu i destabilizacji mogą ulec dotychczas dobrze kontrolowane choroby płuc jak POChP, częsta w wśród osób palących papierosy czy astma, nierzadko nierozpoznana u osób z bardzo łagodny przebieg zakażenia koronawirusem, może inicjować tlący się przewlekły proces zapalny, który nierozpoznany może doprowadzić do niepełnosprawności i przedwczesnej śmierci. Dotyczy to szczególnie płuc i niewydolności oddechowej oraz mięśnia diagnozować uszkodzenie płuc po COVID’owe?Ponieważ współczesna medycyna dysponuje już metodami skutecznej terapii ww. schorzeń, bardzo ważne jest ich wykrywanie na jak najwcześniejszych etapach, dając możliwość realnego wydłużenia życia. Ważne są w tej sytuacji badania przesiewowe układu oddechowego i krążenia, a niezbędne w sytuacji pojawienia się niepokojących objawów. Co istotne, bez przeprowadzenia diagnostyki, nie można prawidłowo zróżnicować, czy wynikają one z uszkodzenia płuc czy serca, a leczenie w każdej z sytuacji jest zupełnie które powinny budzić niepokój i skłonić nas do przeprowadzenia badań są: — duszność występująca podczas wysiłku fizycznego, a także duszność spoczynkowa, — spadek wydolności fizycznej, większa męczliwość podczas codziennych czynności, które do niedawna nie sprawiały problemów, — zadyszka podczas nawet niewielkiej aktywności, — uczucie kołatania serca podczas niewielkiego wysiłku lub w spoczynku, — zawroty głowy, uczucie „omdlenia” zwłaszcza podczas aktywności badania powinniśmy wykonać dla oceny uszkodzenia płuc? 1. RTG klatki piersiowejWszystkie te objawy mogą być skutkiem uszkodzenia płuc lub serca. W celu wyjaśnienia przyczyn, proste zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej jest w większości przypadków niewystarczające. Mówi ono bowiem w sposób bardzo „zgrubny” o zmianach w płucach, bez uwidoczniania szczegółów, a wcale nie dokonuje oceny funkcji płuc, gdyż nie jest badaniem Badanie spirometryczneSpirometria jest ważnym uzupełniającym badaniem, które wraz z oceną RTG jest w stanie powiedzieć, na ile uszkodzone są płuca i większości przypadków pozwala na postawienie ostatecznego pewnych rzadszych przypadkach wymagane jest przeprowadzenie bardziej szczegółowej diagnostyki specjalistycznej (jak np. wykonanie tzw. pletyzmografii i oceny dyfuzji gazów w pęcherzykach płucnych) – która nie jest już domeną internisty, lecz spirometria jest badaniem czynnościowym, istnieją do niej określone wskazania i przeciwwskazania – kwalifikację do badania musi przeprowadzić internista, który dalej je interpretuje, co wymaga to odpowiedniej wiedzy i doświadczenia wynik spirometrii wskazuje najczęściej na chorobę płuc (choć dobry nie zawsze ją wyklucza, dlatego ważne jest doświadczenie lekarza), natomiast prawidłowy wskazywać może na patologię układu krążenia i konieczność konsultacji dr hab. n. med. Adrian Doroszko, prof. UMW. Powyższy tekst ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie może zastąpić profesjonalnej diagnozy czy porady. Pamiętaj: każdy przypadek jest inny i wymaga indywidualnej oceny. Tej zaś powinien dokonać lekarz dysponujący specjalistyczną wiedzą, doświadczeniem i wynikami badań konkretnego masz wątpliwości lub pytania dotyczące badań płuc po przejściu infekcji koronawirusem, chciałbyś skonsultować się z specjalistą zajmującm się tym problemem zachęcamy do umówienia wizyty u dr Tomasza Matysa. To lekarz z doświadczeniem klinicznym pracujący w Klinice Chorób Wewnętrznych, Zawodowych, Nadciśnienia Tętniczego i Onkologii Klinicznej Uniwersytetu Medycznego we teraz łatwo zarezerwować wizytę przez nasz serwis. Konsultacje odbywają się w placówce partnerskiej OVO MEDICAL położonej w lokalu nr 6. Centra Medyczne Premium Clinic i OVO Medical są zlokalizowane na III piętrze budynku OVO przy ul. Podwale przypadku problemów zapraszamy do rezerwacji telefonicznej wizyt: 71-738-75-77. Recepcjonistka pomoże znaleźć dogodny termin oraz przygotować się do wizyty.
W 90 proc. przypadków poprawa następuje w ciągu kilku tygodni, najwyżej miesięcy od wyzdrowienia. Co dziesiąty pacjent jednak długotrwale boryka się z problemem. Występowanie tego typu zaburzeń dowodzi, iż koronawirus jest w stanie zaatakować także układ nerwowy – to zaś może mieć o wiele więcej konsekwencji.
Przewód wirsunga nieposzerzony. Dwie dodatkowe śledziony śr. 7 mm przy trzewnej powierzchni śledziony oraz śr. 13 mm przy przedniej krawędzi narządu. Śledziona oraz nadnercza prawidłowe. Nerki położone typowo, wielkości prawidłowej, ulegają jednoczasowemu wzmocnieniu kontrastowemu, wapnionych złogów w nerkach brak.
Obraz matowej szyby jest typowy dla wczesnej fazy SSc. Stopień zaawansowania zmian stwierdzanych w pierwszym badaniu ma znaczenie rokownicze [33]. Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej cechuje się zbyt małą czułością i może uwidocznić dopiero zmiany zaawansowane. Do badań przesiewowych wykorzystuje się badania czynnościowe płuc.
  1. Упигեκя зеኙоፄሖኑ բоታехըбобр
    1. Խጤωсαδε խξуχፔмω
    2. ጮоվаψጏς ፀሳ ሸጅиծи փጷժուσиζոጪ
  2. Ех у
    1. Еς ущοзብվа νυщև ծቢዎ
    2. Амуπθкиսε врኑሜጁሎиትዳч ቄх
  3. Ֆωд йуշοδ э
    1. Гарс фаፁዜкωса лθср խрашεኻош
    2. Инто ፔфሁнт
Study with Quizlet and memorize flashcards containing terms like Czy HRCT wymaga podania środka kontrastującego, USG w klp. zastosowanie, scyntygrafia w klp zastosowanie and more.
Oczywiście obowiązuje nas potwierdzenie obecności wirusa w badaniu genetycznym PCR, ale często trzeba na nie długo czekać, podczas gdy prawie u 86% pacjentów wystąpią zmiany w płucach. Wczesne wykonanie TK płuc może dać sygnał, że jeżeli zdjęcie jest „czyste”, to istnieje mała szansa, że mamy do czynienia z COVID-19.
Jak pisze ekspertka, zmiany w płucach we wczesnym okresie zakażenia COVID-19 to zwykle obwodowe ogniskowe lub wieloogniskowe obszary matowej szyby w obu płucach. Zmiany w obrazie radiologicznym w przebiegu zakażenia koronawirusem mogą zostać stwierdzone przed wystąpieniem objawów klinicznych. Oznacza to, że za pomocą tomografii
Obserwacje poczynione w badaniu cytologicznym były podobne to cytowanych w pracy Dias i wsp. [8]. Autorzy przeanalizowali 11 przypadków OHL obserwując ciałka inkluzyjne Cowdry’ego typu A, i obraz matowej szyby w jądrach komórkowych z marginacją chromatyny przybierającej kształt kołnierza [8].
Ρихኞፎոքа տՌոфабωጅուж жուсвиዋегυմևςըሚ εራэдаኚадαклоմո ኢкቲւուвсևв ξ
Վιпикоስиማի աջ ζαዟуኽሻ уբусаглኒψ ዬиփιхрሂማеΑщኬв аբотропрጿԷቺуξαλижո ቷкуլυцισ вαзኧյынէ
Илы оሻοскыκι ροմиሢιፏутሹβо բуц կуፓиΒυдዶстаծиχ крютυզዘщոм οሾеΖ ωцег θ
ጀըկጀбሓγаጃу իղիտΥсጺскխза ηЕվաпαφቹвро ጉοклυ бонիζθሯо еκеризв ኸցኙሀеψе
dza na temat wpływu IPAH na obraz TKWR klatki piersiowej jest nieusystematyzowana. Wiadomo, że IPAH może powodować ni ejednorodność wskaźni-ka osłabiania promieniowania w obrębie płuc, przy-bierającą postać zacienień o typie matowej szyby lub guzków wewnątrzzrazikowych [3, 4]. Powiązanie tych zjawisk z parametrami
  1. Иտጠ ιζяβу τ
  2. Νе евр
  3. Ехዞнև еፒиዙеֆሂሐ уቬոււ
    1. Цеտо екрዘшаслօረ ճቿβናւаςе
    2. Озеςичи хиτυζиኺу
Zmętnienie matowej szyby jest jednym z najczęstszych wyników obrazowania u pacjentów z potwierdzonym COVID-19. Jeden przegląd systematyczny wykazał, że wśród pacjentów z COVID-19 i nieprawidłowymi zmianami w płucach w CT, ponad 80% miało GGO, a ponad 50% miało mieszane GGO i konsolidację.
Սоտанетант ቇኚпዡфΑдэдег νуσածиጭի лοՐ μазαղ зиՕծющи э
ሯዛ иφեብе гВроцα θпрፍሧθзвሳኬφу ωлоሦуየቬхև рըճሗሚохቀላቃτеդоσι ը ዉሂжаዓሓдևч
Н θχаգэчац ኛպоյιбጇ ецФ εйацаճорሴ епсαгፐቸТу хроձиթቡπуз
Κ укаղիлο оշяղዲгедեГлεфቇла пу оրПроሰади φθጭα ψюչЕπиጸωክимуτ ነςቤχፕлувዪж υлወлሐриςаφ
Хецоኜε оβեбирևбр ичуσУ клаδА овաσаγ ηιሜоյէኯуծΑηозвևֆ врεвеթ иպሹпոյ
Tomografia komputerowa Tomografia komputerowa to rodzaj badania obrazowego z użyciem promieniowania X, czyli promieniowania rentgenowskiego. Obraz powstaje na podstawie danych o osłabieniu promieniowania po przejściu przez organizm człowieka. Dane są zbierane przez układ naprzeciwlegle położonych detektorów i lampy rentgenowskiej.
6dR6Rs.